Ο Auguste Comte (1798-1857) θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Κοινωνιολογίας. Επινόησε τον όρο «Κοινωνιολογία» για να περιγράψει την τελευταία – κατά αυτόν – επιστήμη που θα αναπτυσσόταν και θα ασχολείτο με την μελέτη και τη γνώση της κοινωνίας.
Ο Comte αν και θετικιστής προειδοποιούσε : «Η μαθηματική ανάλυση απομονωμένη από την παρατήρηση της φύσης έχει μεταφυσικό χαρακτήρα». Και συνέχιζε δηλώνοντας τις αμφιβολίες του για την ικανότητα των μαθηματικών να παρατηρούν κοινωνικά γεγονότα και τονίζοντας την «ανωριμότητα» της Κοινωνιολογίας για «ποσοτικοποίηση» (Grawitz, 2006: 146).
Ο Weber (1864-1920) ανέπτυξε την έννοια της γραφειοκρατίας και των ιδεατών τύπων, ασχολήθηκε με την κοινωνιολογία της θρησκείας και ανέλυσε τους τρεις τύπους νομιμοποίησης της εξουσίας – παραδοσιακή, χαρισματική και νόμιμη-ορθολογική – που χρησιμοποιούμε ως σήμερα.
Ο Weber έγραφε σχετικά με τα μαθηματικά πως το γεγονός ότι προηγήθηκαν χρονικά όσον αφορά την κατοχύρωση της επιστημονικής τους αυστηρότητας «δεν τους δίνει καμιά λογική ανωτερότητα και κανένα δικαίωμα υπεροχής έναντι των άλλων επιστημών». Ενώ διατύπωνε ακόμη τους φόβους του πως η χρησιμοποίηση των μαθηματικών στις ανθρωπιστικές επιστήμες θα έδινε «επίφαση επιστημονικότητας σε εργασίες που δεν ήταν επιστημονικές» (Grawitz, 2006: 184). Στις κοινωνικές επιστήμες, ο Weber, πίστευε πως η κατάλληλη μέθοδος ήταν η «κατανοητική κοινωνιολογία», η οποία θα επέτρεπε την κατανόηση των κοινωνικών φαινομένων και την γενίκευση των παρατηρήσεων μέσα από τους ιδεατούς τύπους.
Βιβλιογραφία
Grawitz, M. (2006). Μέθοδοι των κοινωνικών επιστημών. Αθήνα: Οδυσσέας.