Ο Robert Lucas, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Σικάγο, βραβεύτηκε το 1995 με το βραβείο Νόμπελ Οικονομίας. Το 2003, έκανε μία δήλωση, η οποία διαψεύστηκε πολύ σύντομα. Ο Lucas μίλησε ως πρόεδρος της Αμερικανικής Οικονομικής Εταιρείας, στην ετήσια σύνοδό της, και αφού εξήγησε πως η μακροοικονομική ξεκίνησε ως απάντηση στην μεγάλη ύφεση, διακήρυξε πως είχε έρθει ο καιρός να προχωρήσουμε ως επιστημονικός κλάδος: «το κεντρικό πρόβλημα της αποτροπής μιας βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης», δήλωσε, «έχει πρακτικά λυθεί.» Αυτό που ισχυρίστηκε ο Lucas ουσιαστικά δεν ήταν ότι ο οικονομικός κύκλος είχε τελειώσει. Αλλά ότι είχε τιθασευτεί σε τέτοιο βαθμό που τα οφέλη από την παραπάνω τιθάσευσή του θα ήταν ασήμαντα για την κοινωνική ευημερία, οπότε, πρότεινε, να ασχοληθούμε με θέματα όπως η μακροχρόνια οικονομική μεγέθυνση.
Έναν χρόνο αργότερα ακόμη ένας αναγνωρισμένος οικονομολόγος θα κάνει παρόμοιες δηλώσεις. Ο Ben Bernanke – πρώην καθηγητής οικονομίας στο Princeton και νυν διοικητής της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed) – σε μία ομιλία του με τίτλο «Η Μεγάλη Αυτοσυγκράτηση» θα υποστηρίξει πως η σύγχρονη μακροοικονομική είχε λύσει το πρόβλημα του οικονομικού κύκλου.
Κι όμως, μόλις πέντε χρόνια μετά ξέσπασε στις ΗΠΑ η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση του 2008!
Πηγή: Krugman, Paul (2009), Η κρίση του 2008 και η επιστροφή των οικονομικών της ύφεσης. Αθήνα: Καστανιώτης, σελ. 39-40.