Στην καρδιά του χειμώνα

«Στην καρδιά του χειμώνα» (2010)

Δραματική

Σκηνοθεσία:  Ντέμπρα Γκράνικ

Πρωταγωνιστούν: Τζένιφερ Λόρενς, Τζον Χοκς, Κέβιν Μπρέζναν και  Ντέιλ Ντίκι.

Η 17χρονη Ρι μεγαλώνει σε μια φτωχή αγροτική περιοχή του Μισούρι. Όταν μαθαίνει ότι ο εξαφανισμένος πατέρας της έχει υποθηκεύσει το σπίτι τους, αποφασίζει να τον αναζητήσει – ακόμη και με κίνδυνο της ζωής της. 

Η ταινία είναι πολύ αξιόλογη και συγκεντρώνει ορισμένα ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά που την καθιστούν ξεχωριστή και αξιομνημόνευτη. Παρακολουθούμε ουσιαστικά την πορεία μίας 17χρονης κοπέλας στην προσπάθειά της να ανταπεξέλθει στις φοβερά δύσκολες συνθήκες διαβίωσης που αντιμετωπίζει αποτελώντας παράλληλα και το μοναδικό θεμέλιο για την οικογένειά της η οποία αποτελείται από δύο μικρά αδέρφια 12 και 6 ετών και μία μητέρα η οποία βρίσκεται σε κατάσταση μη αναστρέψιμης ψυχολογικής κατάρρευσης.

Η πρωταγωνίστρια αντιμετωπίζει με ζηλευτό κουράγιο, αντοχή και θάρρος την πολύ δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, ενώ το στοιχείο που πραγματικά εντυπωσιάζει είναι η αδιαπραγμάτευτη προσήλωσή της σε ορισμένους κώδικες τιμής και αξίες τις οποίες και τηρεί απαρέγκλιτα. Γενικότερα το casting της ταινίας είναι εξαιρετικό και ειδικά οι γυναικείες παρουσίες είναι 100% μέσα στο ρόλο στην προσπάθειά τους να αποδώσουν τον τρόπο ζωής, την κουλτούρα και τη νοοτροπία του συγκεκριμένου κομματιού της κοινωνίας του Αμερικανικού Νότου.

Πέραν αυτών, την προσοχή του θεατή αποσπά η «σκοτεινή» ατμόσφαιρα που επικρατεί και, κυρίως, η αποκάλυψη της αθέατης πλευράς του Αμερικανικού Νότου με μία περιθωριοποιημένη και φτωχή κοινωνία Αμερικανών πολιτών η οποία ζει με τις δικούς της κανόνες και κώδικες συμπεριφοράς και την οποία δεν βλέπουμε συχνά. Ταυτόχρονα, δεν λείπει το ενδιαφέρον και η προσμονή του θεατή για να δει πού θα καταλήξει η προσπάθεια της 17χρονης να βρει τα ίχνη του πατέρα της και πώς θα υπερκεράσει τις αντιξοότητες που συναντά.

Σε ένα υποθετικό/φανταστικό σενάριο κατά το οποίο το Hollywood (με την ευρύτερο συμβολισμό του όρου) θα ήταν στην Ευρώπη και, αντίστροφα, οι ΗΠΑ θα διακρίνονταν για έναν «ευρωπαϊκού» τύπου κινηματογράφο, τότε το «Στην καρδιά του Χειμώνα» θα αποτελούσε μία από τις πλέον αντιπροσωπευτικές της ταινίες.

Share:

σχετικά άρθρα