Ποιοί γράφουν την ιστορία;

Όχι Λι. Ασ. –υπογράφει το προηγούμενο σχόλιο– την σύγχρονη ιστορία την γράφουν οι πολιτικοί, τα ιστορικά γεγονότα φέρουν το αποτύπωμα των αποφάσεών τους, πραγματώνονται ως αποτέλεσμα των (νομιμοποιημένων) παρεμβάσεων της κρατικής εξουσίας στην παραγωγική δραστηριότητα, τις οικονομικές συναλλαγές και την κοινωνική ζωή των ατόμων, παρεμβάσεων που αποσκοπούν στην οριοθέτηση των ατομικών ελευθεριών και των συνακόλουθων αξιώσεων και στην εγγύηση και εφαρμογή των συμβολαίων αμοιβαίας ανοχής των (μεταξύ των ατόμων) διαφορών. Ομοίως, το δίχως άλλο, η σύγχρονη ιστορία φέρει τα ίχνη των (πολιτικών) αποφάσεων επιβράχυνσης της ορατής χειρός της κρατικής εξουσίας και επιμήκυνσης της αοράτου χειρός της ιδιωτικής αγοράς, συνήθως επιδέξιας, μα πολλές φορές απρόσεκτης και κάποτε ασυγκράτητης και καταστροφικής για τους πολλούς, αλλά ευεργετικής για τους ολίγους και ισχυρούς.

Κι είναι, ακριβώς, τα ίχνη αυτών των αποφάσεων που, εξιστορώντας την κρίση και τα πάθη κυβερνήσεων και κοινωνιών, (θα) δείχνουν ανεξίτηλα. Αυτές οι αποφάσεις, άλλωστε, ευνόησαν την ασυλλόγιστη, όσο και ελκυστική, επέκταση του δανεισμού και, σήμερα, επιτρέπουν την κερδοσκοπική μεταχείριση των χρεωκοπημένων από τους δανειστές τους. Πρόκειται, δηλαδή, για αποφάσεις που εξυπηρέτησαν και εξυπηρετούν τα συμφέροντα των δανειστών και των διαχειριστών τους – των ολίγων και ισχυρών. Επομένως, Λι. Ασ., οι brokers δεν γράφουν την σύγχρονη ιστορία, μα την υποκινούν και, κατ’ ουσίαν, την καθορίζουν – αλλοίμονό μας.

Ν.Κ.