Kershaw, Ian, (2011), Ο Χίτλερ, οι Γερμανοί και η «τελική λύση», μετάφραση: Παπακωνσταντοπούλου Ουρανία, Αθήνα: Πατάκης, σελ. 504
Πώς έφτασε το μίσος των ναζί για τους εβραίους να μετουσιωθεί σε κυβερνητική πρακτική και ποιoν ακριβώς ρόλο έπαιξε ο Χίτλερ σε όλη αυτή την διαδικασία; Οι Γερμανοί γνώριζαν για την τύχη των εβραίων και ποιά ήταν η πιο διαδεδομένη στάση για τη μεταχείριση του εβραϊκού πληθυσμού;
Όλες οι απαντήσεις δίνονται στο βιβλίο του διαπρεπούς Βρετανού ιστορικού για το Ολοκαύτωμα Ιan Kershaw, που συγκεντρώνει τις σημαντικότερες πτυχές της έρευνάς του, η οποία αποτελεί μια βαθιά διορατική κοινωνική ιστορία της ανόδου του Χίτλερ στην εξουσία και των στάσεων που τήρησε ο γερμανικός λαός κατά τη διάρκεια της περιόδου του Τρίτου Ράιχ. Τα κεφάλαια, τα οποία συνοδεύονται από μια εισαγωγή και έναν επίλογο για τη μοναδικότητα του ναζισμού, είναι δομημένα σε τρεις ενότητες: ο Χίτλερ και η «τελική λύση», η λαϊκή γνώμη και οι Εβραίοι στη ναζιστική Γερμανία, και η «τελική λύση» στην ιστοριογραφία .
Στο ενδιαφέρον βιβλίο του, ο Kershaw υποστηρίζει ότι ο πόλεμος ενθάρρυνε την αναδίπλωση στην ιδιωτική σφαίρα και την αδιαφορία για τη μειονοτική κοινωνική ομάδα. Ωστόσο, υπήρχαν συγκεκριμένες ομάδες της γερμανικής κοινωνίας που έκαναν χειρονομίες αλληλεγγύης και συμπαράστασης καθώς και μια μειονότητα όχι ευκαταφρόνητου μεγέθους που υποστήριζε τα βάναυσα μέτρα κατά των εβραίων. Όσον αφορά στην ερμηνεία της «τελικής λύσης» και το ρόλο του ίδου του Χίτλερ, αναλύει την χιτλεριστική προσέγγιση που υποστηρίζει ότι ο Χίτλερ από πολύ νωρίς σχεδίασε συστηματικά και αγωνίστηκε για τον αφανισμό των εβραίων και την δομιστική άποψη που στρέφει την προσοχή στη μη συστηματική, αυτοσχεδιαστική διαμόρφωση της ναζιστικής πολιτικής για τους εβραίους, την οποία θεωρεί ως μια σειρά ad hoc αντιδράσεων ενός κατακερματισμένου και έκρυθμου κυβερνητικού μηχανισμού και παρουσιάζει την δική του ερμηνεία για το διωγμό των εβραίων που κλιμακώθηκε για να πάρει μορφή γενοκτονίας. Η ιστορία της ναζιστικής Γερμανίας γράφεται ακόμη.