Ο πολυμήχανος Οδυσσέας

Τι και αν οι περικοπές δεν έχουν τελειωμό και γίνονται ολοένα και πιο σκληρές και άδικες, τι και αν τα χαράτσια έχουν γίνει καθημερινός εφιάλτης, τι και αν τα βασικά είδη για την καθημερινή διαβίωση ακριβαίνουν με ανεξέλεγκτο ρυθμό, τι και αν ο χειμώνας που έρχεται θα μας βρει με την τιμή πετρελαίου θέρμανσης κατά 50% υψηλότερη από την προηγούμενη χρονιά, τι και αν η ανεργία έχει εκτοξευτεί στο 20%,  ο  έλληνας πολίτης πρέπει να επιβιώσει.

Ως σύγχρονος Οδυσσέας λοιπόν μηχανεύεται ποικίλους τρόπους που θα τον βοηθήσουν να τα βγάλει πέρα μέχρι «να περάσει η μπόρα». ΄Εχει ξεκινήσει το ταξίδι του για την Ιθάκη και αγωνίζεται να αντιμετωπίσει «κύκλωπες και λαιστρυγόνες».  Ως ιδιοκτήτης ακινήτου κάνει διακοπή σύνδεσης με τη ΔΕΗ και χρησιμοποιεί γεννήτρια, ως επαγγελματίας κόβει περιστασιακά αποδείξεις τις οποίες δεν δίνει παρά μόνο σε όποιον πελάτη τις ζητήσει. ΄Εχει σταματήσει να χρησιμοποιεί πιστωτικές κάρτες και έχει ανοίξει πίστωση–τεφτέρι, καλλιεργεί ακόμα και σε γλάστρες οπωροκηπευτικά για την καθημερινή του σίτιση, επιλέγει εναλλακτικούς τρόπους θέρμανσης, κυρίως όμως  έχει έναν «άσσο στο μανίκι» που λέγεται οικογένεια.

΄Ολες αυτές οι μηχανορραφίες του βέβαια έχουν αντίκτυπο στα δημόσια έσοδα και αποδυναμώνουν ακόμα περισσότερο την αγορά.

Έχοντας λοιπόν ο έλληνας πολίτης την διττή ιδιότητα τόσο του θύτη όσο και του θύματος σε ποιο βαθμό νομιμοποιείται όταν εφαρμόζει την μακιαβελική ρήση: ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;

Λι.Ασ.