Είναι για να τους ακούς;

Άκουσα  από τον πρωθυπουργό πως με την έγκριση των μέτρων από το ελληνικό κοινοβούλιο –μάλλον θα εννοούσε και με την βοήθεια της δόσης- διαμορφώνονται προϋποθέσεις ανάκαμψης της οικονομίας και δημιουργίας θέσεων εργασίας για τα παιδιά μας. Αλλά, κατά τις επίσημες και σχεδόν πάντοτε επί τα χείρω αναθεωρούμενες προβλέψεις η ύφεση θα είναι 6% το 2012 και 4,2% το 2013, ενώ η ανεργία έχει ήδη ξεπεράσει το 25%, πλήττοντας κυρίως τις ηλικίες 15-24 ετών και παραμένοντας γένους θηλυκού.

Άκουσα, επίσης, τον καθηγητή συνταγματικού δικαίου και αρχηγό του ΠΑΣΟΚ -αλλά και τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας και της ΔΗΜΑΡ- να ισχυρίζεται εμμέσως, μα σαφώς, ότι η αρχή της δεδηλωμένης καθιστά, στην πράξη, περιττή την παρουσία στις συνεδριάσεις του κοινοβουλίου των βουλευτών που ποσοτικώς στοιχειοθετούν την δεδηλωμένη/ συγκροτούν την πλειοψηφία. Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου, ασφαλώς γι’ αυτόν, συγκατένευε. 

Είναι για να τους ακούς, άραγε;

Ν. Κ.