Αναδιανομή αντιστρόφως

Το τραπεζικό σύστημα της Μεγαλονήσου χαρακτηρίζεται υπερτροφικό, ογκωδέστατο συγκριτικά με το μέγεθος και τη σημασία της Κυπριακής οικονομίας. Ψιθυρίζεται, αφήνεται να εννοηθεί ή/και λέγεται απροκάλυπτα ότι επιδίδεται και σε δραστηριότητες στα όρια της νομιμότητας με πελάτες ιδιώτες και επιχειρήσεις. Χρειάζεται αναδιάρθρωση και εξυγίανση. Αποφασίζεται, έναντι της υποστήριξης της Κυπριακής οικονομίας από τους Ευρωπαίους εταίρους, η καταβαράθρωση της αξιοπιστίας του και συνακόλουθα η συρρίκνωσή του με άμεσες επιπτώσεις, πέραν της προφανούς (δυσανάλογα) μεγάλης αποτελεσματικής μείωσης των καταθέσεων ακόμα και των μικροκαταθετών. Το ποσοστό ανεργίας στο συγκεκριμένο κλάδο, αλλά και στους άμεσα ή έμμεσα συνεργαζόμενους (π.χ. λογιστικά, δικηγορικά γραφεία) θα βαίνει ραγδαία αυξανόμενο και το ΑΕΠ αναλόγως μειούμενο. Ταυτοχρόνως, ουσιαστικά, ενθαρρύνεται η μεταφορά των καταθέσεων από τα Κυπριακά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στα πιο ισχυρά και αξιόπιστα ιδρύματα των χωρών του Βορρά και συνεπώς η (οικονομική) υποστήριξη και ενίσχυση της σχετικής θέσης τους. Δεν είναι ασυνήθιστο στην ΕΕ να εξασφαλίζεται η απαραίτητη πλειοψηφία-ομοφωνία για τη λήψη σημαντικών αποφάσεων με αντάλλαγμα την κατεύθυνση Κοινοτικών κονδυλίων στις χώρες του φτωχού Νότου. Πλέον, φαίνεται η ΕΕ να έχει εισέλθει σε νέα εποχή αναδιανομής πλούτου, έστω και δανεικού, από το Νότο στο Βορρά.   

Σο Μι