Ο νομπελίστας οικονομολόγος Amartya Sen υποστηρίζει πως «ο αποτελεσματικότερος τρόπος για την καταπολέμηση της πείνας είναι ο εκδημοκρατισμός» (Σωτηρόπουλος, Χουλιάρας, Ρούσσος & Σκλιάς, 2005:299). Παρατηρώντας τις περιπτώσεις της Ινδίας και της Κίνας, διαπίστωσε ότι η πρώτη, που είχε λειτουργικούς αντιπροσωπευτικούς θεσμούς, δεν αντιμετώπισε λιμούς μετά την ανεξαρτησία της. Αντιθέτως στην δεύτερη, που οι αντιπροσωπευτικοί θεσμοί έλειπαν, στο διάστημα 1958-1961 έχασαν την ζωή τους 15-30 εκατομμύρια άνθρωποι από την πείνα.
Σύμφωνα με τον Sen, η λειτουργία αντιπροσωπευτικών θεσμών είναι η συνθήκη που παράγει το διαφορετικό αποτέλεσμα στις δύο χώρες. Το επίπεδο της παραγωγής στις χώρες με δημοκρατικό καθεστώς δεν είναι απαραίτητα μεγαλύτερο από το επίπεδο παραγωγής στις χώρες με αυταρχικά καθεστώτα. Ωστόσο λόγω της πολιτικής πίεσης από το εκλογικό σώμα, το οποίο ελέγχει και επιβραβεύει ή τιμωρεί τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις, οι τελευταίες, υποχρεούνται, υπό τον φόβο της κοινωνικής κατακραυγής, να λάβουν μέτρα για την αντιμετώπιση των επισιτιστικών κρίσεων.
Πηγή: Σωτηρόπουλος, Δ.Α., Χουλιάρας, Α., Ρούσσος, Σ., & Σκλιάς, Π. (2005). Ο τρίτος κόσμος: Πολιτική, κοινωνία, οικονομία, διεθνείς σχέσεις. Αθήνα: Παπαζήσης. Σελ. 298-299.