Η απόφαση της πρόσφατης συνόδου (των κρατών μελών) της ευρωζώνης για την απευθείας, αλλά υπό όρους και προϋποθέσεις, κεφαλαιακή ενίσχυση των εξασθενημένων τραπεζών από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας θεωρήθηκε ότι θα έχει ως αποτέλεσμα την διάρρηξη του φαύλου κύκλου μεταξύ (αμοιβαίως στηριζόμενων και ως εκ τούτου μη αξιόχρεων) προβληματικών τραπεζών και υπερχρεωμένων κυβερνήσεων. Η δεσμευτική σύνδεση της (κρατικώς) αδιαμεσολάβητης κεφαλαιακής ενίσχυσης των τραπεζών με την εγκατάσταση ενιαίου μηχανισμού τραπεζικής εποπτείας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μάλιστα, εξηγήθηκε ως στρατηγικό βήμα προς την Ευρωπαϊκή τραπεζική ένωση. Εκείνο, όμως, που ελάχιστα συζητήθηκε είναι ότι αυτές οι αποφάσεις, ιδίως η απόφαση για την απευθείας και υπό προϋποθέσεις κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών, θα επιφέρουν, πιθανότατα, την δραστική αναδιάρθρωση του Ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, ασφαλώς περιλαμβανομένης της μεταβολής των ιδιοκτησιακών καθεστώτων και, μεταξύ άλλων, της εξαφάνισης πολιτικώς χρήσιμων εθνικών (τραπεζικών) πρωταθλητών. Είναι, άραγε, οι δυνάμει επωφελούμενες κυβερνήσεις έτοιμες να το αποδεχθούν; Είναι, για την ακρίβεια, πρόθυμες να καταβάλουν αυτό το τίμημα προκειμένου να ανακτήσουν, οψέποτε, την αποτελεσματική πρόσβασή τους στις (δυσπρόβλεπτες) αγορές ομολόγων;
NICHOLAS MULDER Governments are taking over private enterprises and resources at the fastest pace in 50 years. Based on the past century’s multiple waves of
Bernhard Bartels, Barry Eichengreen, Julian Schumacher, Beatrice Weder di Mauro The fiscal dominance view holds that politically captured central banks are more likely to be
Εθνικές τράπεζες;
poleconomix.gr
Η απόφαση της πρόσφατης συνόδου (των κρατών μελών) της ευρωζώνης για την απευθείας, αλλά υπό όρους και προϋποθέσεις, κεφαλαιακή ενίσχυση των εξασθενημένων τραπεζών από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας θεωρήθηκε ότι θα έχει ως αποτέλεσμα την διάρρηξη του φαύλου κύκλου μεταξύ (αμοιβαίως στηριζόμενων και ως εκ τούτου μη αξιόχρεων) προβληματικών τραπεζών και υπερχρεωμένων κυβερνήσεων. Η δεσμευτική σύνδεση της (κρατικώς) αδιαμεσολάβητης κεφαλαιακής ενίσχυσης των τραπεζών με την εγκατάσταση ενιαίου μηχανισμού τραπεζικής εποπτείας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μάλιστα, εξηγήθηκε ως στρατηγικό βήμα προς την Ευρωπαϊκή τραπεζική ένωση. Εκείνο, όμως, που ελάχιστα συζητήθηκε είναι ότι αυτές οι αποφάσεις, ιδίως η απόφαση για την απευθείας και υπό προϋποθέσεις κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών, θα επιφέρουν, πιθανότατα, την δραστική αναδιάρθρωση του Ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, ασφαλώς περιλαμβανομένης της μεταβολής των ιδιοκτησιακών καθεστώτων και, μεταξύ άλλων, της εξαφάνισης πολιτικώς χρήσιμων εθνικών (τραπεζικών) πρωταθλητών. Είναι, άραγε, οι δυνάμει επωφελούμενες κυβερνήσεις έτοιμες να το αποδεχθούν; Είναι, για την ακρίβεια, πρόθυμες να καταβάλουν αυτό το τίμημα προκειμένου να ανακτήσουν, οψέποτε, την αποτελεσματική πρόσβασή τους στις (δυσπρόβλεπτες) αγορές ομολόγων;
Ν.Κ.
Share:
σχετικά άρθρα
The New Wave of Nationalization
NICHOLAS MULDER Governments are taking over private enterprises and resources at the fastest pace in 50 years. Based on the past century’s multiple waves of
Independent central banks take more risk, not less
Bernhard Bartels, Barry Eichengreen, Julian Schumacher, Beatrice Weder di Mauro The fiscal dominance view holds that politically captured central banks are more likely to be
Καθαρή εισροή μεταναστών στις ΗΠΑ, 2000-2024 (εκατομμύρια ετησίως)