Η εύλογη απροθυμία των κεντρικών τραπεζών

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα Αποθεμάτων, η Τράπεζα της Αγγλίας, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και αρκετές κεντρικές τράπεζες ακόμη, μοιάζει να ακροβατούν. Ο χειρισμός των επιτοκίων πολιτικής –και οι γνωστές συναρτήσεις απόκρισης– είναι, ενδεχομένως στην καλύτερη περίπτωση, υπόθεση ‘ατελώς εμπεριστατωμένων εικασιών’. Η νομισματική πολιτική είναι, στις μέρες μας, λιγότερο επιστήμη και περισσότερο οιωνοσκόπηση της (υψηλής) πολιτικής· οι μακροοικονομικές προβλέψεις, άλλωστε, ιδίως δε η εκτίμηση των τάσεων επιτάχυνσης του πληθωρισμού, είναι ευαίσθητες σε (συνήθως αντιφατικές) ‘πολιτικές εκπλήξεις’. Από αυτή την άποψη, η προτίμηση αναμονής –η απροθυμία μεταβολής του επιτοκίου πολιτικής– εκφράζει, πιθανότατα, την πρόθεση αποτροπής των ζημιών τις οποίες θα προκαλούσε μια απροσδόκητη εξωγενής (πολιτική) ματαίωση των νομισματικών αποφάσεων. Γι’ αυτήν την ‘νομισματική αβεβαιότητα’ οι κεντρικοί τραπεζίτες φέρουν μικρή ευθύνη· θα συμφωνήσετε, θαρρώ, πως ο ασυνάρτητος και αχρείος Τραμπ είναι ο μεγάλος ένοχος.

νκ