Πνευματική ιδιοκτησία, ανεξαρτησία και τιμιότης του ακαδημαϊκού γραφιά
poleconomix.gr
Αντιγράφω επιστολή αναγνώστη –συγγραφέα κατ’ επάγγελμα– με τίτλο “Machines can deliver the blunt truths friends avoid”, η οποία δημοσιεύθηκε στην Φαϊνάνσιαλ Τάιμς της 16 Ιανουαρίου 2026. Και γράφω ένα μικρό σχόλιο παρακάτω.
“Sheila Hayman (Letters, January 9) claims chatbots, having no heart, cannot tell us the truths a friend might.
I find the opposite. I ask ChatGPT to criticise my work without mercy. The honesty is often embarrassing but always improves the outcome.
Masochism, perhaps, but the heartless machine delivers the blunt feedback even your best friend avoids. Synthetic friendship has its advantages.”
Steven Fogel London NW11, UK
Ας εστιάσω στους ‘ακαδημαϊκούς γραφιάδες’ – τον όρο αυτόν επινόησε ο Κέυνς. Ο ισχυρισμός του επιστολογράφου είναι ταυτολογικός: το ChatGPT προσφέρει αυτά ακριβώς που ο ίδιος περιγράφει ως πλεονεκτήματα. Ας αναλογιστούμε όμως ότι η έρευνα, τα ακαδημαϊκά δημοσιεύματα, η σωρευτική διαδικασία επιστημονικής προόδου ανάγονται στα λάθη και τις παραλείψεις των προηγούμενων ερευνητών και ακαδημαϊκών γραφιάδων – στην διαπίστωση τούτων των παραλείψεων, στην ανασυγκρότηση των θεωριών, στην βελτίωση των τεχνικών εμπειρικής έρευνας. Η τελειοθηρική υπόσχεση του ChatGPT –η δημοσίευση του αλάνθαστου πονήματος– προοιωνίζεται την συστολή της παραγωγικής ακαδημαϊκής διαμάχης, την (πιθανότατα μοναχική) αναζήτηση του καλύτερου εργαλείου – δέσμης αλγορίθμων. Με άλλα λόγια, το ανθρώπινο σφάλμα είναι κινητήρια δύναμη της έρευνας και της επιστημονικής προόδου· και είναι, επίσης, στοιχείο άνθησης της εκάστοτε επιστημονικής κοινότητας.
Πολύ περισσότερο, η τελειοθηρική υπόσχεση του ChatGPT νοθεύει την αυτόβουλη επιστημονική εργασία και, κατά τούτο, θέτει υπό αμφισβήτηση την πνευματική ιδιοκτησία – την ίδια την αξίωση της ιδιοκτησίας τούτης. Κι ακόμη, πειθαναγκάζοντας τον ερευνητή –μην τύχει και κάνει λάθος–, προσβάλλει την ανεξαρτησία του. Όσο για την τιμιότητα, την οποία επικαλείται ο επιστολογράφος, αυτή εντοπίζεται και κρίνεται αποκλειστικώς στην πλευρά του συγγραφέα και ερευνητή: η νόθευση της αυτόβουλης επιστημονικής εργασίας του μπορεί κάποιες φορές να μεταλλάσσεται σε λανθάνουσα λογοκλοπή. Μπορεί, επίσης, να ευνοεί την αναίτια αλαζονεία – να εξοβελίζει την στοχασμένη σεμνότητα. Ποιος ξέρει;
NICHOLAS MULDER Governments are taking over private enterprises and resources at the fastest pace in 50 years. Based on the past century’s multiple waves of
Bernhard Bartels, Barry Eichengreen, Julian Schumacher, Beatrice Weder di Mauro The fiscal dominance view holds that politically captured central banks are more likely to be
Πνευματική ιδιοκτησία, ανεξαρτησία και τιμιότης του ακαδημαϊκού γραφιά
poleconomix.gr
Αντιγράφω επιστολή αναγνώστη –συγγραφέα κατ’ επάγγελμα– με τίτλο “Machines can deliver the blunt truths friends avoid”, η οποία δημοσιεύθηκε στην Φαϊνάνσιαλ Τάιμς της 16 Ιανουαρίου 2026. Και γράφω ένα μικρό σχόλιο παρακάτω.
“Sheila Hayman (Letters, January 9) claims chatbots, having no heart, cannot tell us the truths a friend might.
I find the opposite. I ask ChatGPT to criticise my work without mercy. The honesty is often embarrassing but always improves the outcome.
Masochism, perhaps, but the heartless machine delivers the blunt feedback even your best friend avoids. Synthetic friendship has its advantages.”
Steven Fogel
London NW11, UK
Ας εστιάσω στους ‘ακαδημαϊκούς γραφιάδες’ – τον όρο αυτόν επινόησε ο Κέυνς. Ο ισχυρισμός του επιστολογράφου είναι ταυτολογικός: το ChatGPT προσφέρει αυτά ακριβώς που ο ίδιος περιγράφει ως πλεονεκτήματα. Ας αναλογιστούμε όμως ότι η έρευνα, τα ακαδημαϊκά δημοσιεύματα, η σωρευτική διαδικασία επιστημονικής προόδου ανάγονται στα λάθη και τις παραλείψεις των προηγούμενων ερευνητών και ακαδημαϊκών γραφιάδων – στην διαπίστωση τούτων των παραλείψεων, στην ανασυγκρότηση των θεωριών, στην βελτίωση των τεχνικών εμπειρικής έρευνας. Η τελειοθηρική υπόσχεση του ChatGPT –η δημοσίευση του αλάνθαστου πονήματος– προοιωνίζεται την συστολή της παραγωγικής ακαδημαϊκής διαμάχης, την (πιθανότατα μοναχική) αναζήτηση του καλύτερου εργαλείου – δέσμης αλγορίθμων. Με άλλα λόγια, το ανθρώπινο σφάλμα είναι κινητήρια δύναμη της έρευνας και της επιστημονικής προόδου· και είναι, επίσης, στοιχείο άνθησης της εκάστοτε επιστημονικής κοινότητας.
Πολύ περισσότερο, η τελειοθηρική υπόσχεση του ChatGPT νοθεύει την αυτόβουλη επιστημονική εργασία και, κατά τούτο, θέτει υπό αμφισβήτηση την πνευματική ιδιοκτησία – την ίδια την αξίωση της ιδιοκτησίας τούτης. Κι ακόμη, πειθαναγκάζοντας τον ερευνητή –μην τύχει και κάνει λάθος–, προσβάλλει την ανεξαρτησία του. Όσο για την τιμιότητα, την οποία επικαλείται ο επιστολογράφος, αυτή εντοπίζεται και κρίνεται αποκλειστικώς στην πλευρά του συγγραφέα και ερευνητή: η νόθευση της αυτόβουλης επιστημονικής εργασίας του μπορεί κάποιες φορές να μεταλλάσσεται σε λανθάνουσα λογοκλοπή. Μπορεί, επίσης, να ευνοεί την αναίτια αλαζονεία – να εξοβελίζει την στοχασμένη σεμνότητα. Ποιος ξέρει;
νκ
Share:
σχετικά άρθρα
The New Wave of Nationalization
NICHOLAS MULDER Governments are taking over private enterprises and resources at the fastest pace in 50 years. Based on the past century’s multiple waves of
Independent central banks take more risk, not less
Bernhard Bartels, Barry Eichengreen, Julian Schumacher, Beatrice Weder di Mauro The fiscal dominance view holds that politically captured central banks are more likely to be
Καθαρή εισροή μεταναστών στις ΗΠΑ, 2000-2024 (εκατομμύρια ετησίως)