Υλιστική υπόμνηση

Διαβάζω τα καθημερινά κείμενα (στο Substack) του Πωλ Κρούγκμαν για τις ημέρες και τα έργα του αχρείου Τραμπ – η γνώση και η οξυδέρκεια του Κρούγκμαν είναι αδιαμφισβήτητες. Κάποιες φορές διατείνεται, όμως, ότι η πολιτική Τραμπ συνίσταται σε αποφάσεις οι οποίες υπαγορεύονται από την ποταπότητα, την φιλαργυρία, την μισαλλοδοξία και την νοσηρή εγωπάθεια του Αμερικανού προέδρου. Αδυνατώ να αντιληφθώ την άποψη αυτή, άποψη την οποία ο Κρούγκμαν εκ νέου διατύπωσε προκειμένου για την επιδρομή στο Καράκας και την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο, αποδίδοντας το συμβάν στην ηθική μειονεξία και την ψυχοπαθητική προσωπικότητα του Τραμπ. Είναι, όμως, όπως υποστηρίζει ο Κρούγκμαν (εδώ), το υψηλό κόστος εξόρυξης και διύλισης του πετρελαίου της Βενεζουέλας, σε συνδυασμό με την αυξημένη παγκόσμια προσφορά πετρελαίου και την μειωμένη τρέχουσα τιμή του, ικανοί παράγοντες αποτροπής του ‘ιμπεριαλισμού των φυσικών πόρων’; – τώρα στην εκδοχή και με το γούστο Τραμπ, αλλά και καθ’ ομολογίαν του. Δεν είναι, μεταξύ άλλων, αρκούντως πιεστικές οι υψηλές ενεργειακές απαιτήσεις των εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης –των κέντρων δεδομένων–, την ίδια στιγμή, μάλιστα, που οι αμερικανικές επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας επιβραδύνονται; – και πάλι όπως ο Τραμπ κελεύει. Τα ίδια (ρητορικά, εν πολλοίς) ερωτήματα ισχύουν αναφορικώς προς τα σπάνια ορυκτά της Βενεζουέλας.

Ακόμη, η μετάθεση ευθυνών –στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα Αποθεμάτων ή στην διοίκηση Μπάιντεν–, η πρόθεση απόσπασης της προσοχής των πολιτών απ’ την υπόθεση Επστάιν ή η προσπάθεια διασκέδασης των ισχυρών ανησυχιών για την αύξηση του εμπειρικώς αντιληπτού κόστους διαβίωσης έχουν πολύ μικρή βαρύτητα ως προς την περιγραφή και την εξήγηση των πράξεων της διοίκησης Τραμπ. Το δίχως άλλο, ο έλεγχος της δυσφορίας της κοινής γνώμης και η επιδίωξη χειραγώγησης της τελευταίας ψευδολογώντας, καθώς και η προσωπικότητα του Τραμπ καθ’ εαυτήν δεν εξαιρούνται της διάγνωσης των ημερών και των έργων του. Ωστόσο, αυτές και άλλες παρόμοιες επιδιώξεις και χαρακτηριστικά αντανακλούν, απλώς, τον ζήλο εκπλήρωσης του (πολύ καλώς επεξεργασμένου, επιμένω) σχεδίου –του δυστοπικού οράματος– του Τραμπ και των επιτελών του, των μεγιστάνων της τεχνολογίας και των ολιγαρχών του πλούτου ασμένως και ενεργώς (διάβαζε, δούναι και λαβείν) αντισυμβαλλομένων: Make America Great Again…no matter what.

νκ