Ιαπωνία, 2025, έγχρωμο, 175’
Σκηνοθεσία: Σανγκ-ιλ Λι
Πρωταγωνιστούν: Ρίο Γιοσιζάβα, Ριουσέι Γιοκοχάμα, Μιτσούκι Τακαχάτα, Σινόμπου Τερατζίμα, Σόγια Κουροκάβα, Κεϊτάτσου Κοσιγιάμα
Ένα έργο τέχνης για μια τέχνη: κινηματογράφος για το θέατρο, κινηματογραφική εξιστόρηση και θεατρικές παραστάσεις. Μια καλλιτεχνική, κοινωνική και πολιτική-οικονομική ανατομία της ιαπωνικής θεατρικής παράδοσης –του εθνικού θησαυρού– Καμπούκι, ανάμεσα στα συστατικά της οποίας είναι η αναπαράσταση των γυναικείων χαρακτήρων από άνδρες, τους καλούμενους αναγκάτα.
Η αφήγηση ξεκινά από την (αδυσώπητα σκληρή) εκπαίδευση των αναγκάτα, μεταφέρεται στην προετοιμασία τους –την απαιτητική και λεπτεπίλεπτη μεταμφίεσή τους– και καταλήγει στις ονειρώδεις θεατρικές παραστάσεις τους. Το Καμπούκι διέπεται από άτεγκτους κανόνες ιεραρχίας –το αποδεδειγμένο τάλαντο και η ηλικία στοιχειοθετούν τους κανόνες τούτους–, η δε οικογένεια συνιστά το βασικό κύτταρο διαιώνισης τούτης της θεατρικής τέχνης. Παρ’ όλα αυτά, η τέχνη είναι αυτοσκοπός και έναντι αυτής το ‘κληρονομικό δικαίωμα’ εκτοπίζεται· ο ίδιος ο θάνατος υποχωρεί ενώπιον του μεγαλείου της τέχνης. Οι πιο σπουδαίοι ηθοποιοί –οι αρχιερείς– του Καμπούκι απολαμβάνουν αυτοκρατορικές τιμές, μοιραίως λοιπόν ο φθόνος, η αντιζηλία, η σφοδρή προσωπική σύγκρουση είναι κι αυτοί παρόντες. Μοιραίως, επίσης, το χρήμα –οι χορηγίες μεγάλων εταιρειών– διεισδύει (απειλητικώς;) στα ήθη της παραδοσιακής θεατρικής τέχνης. Η ταινία είναι απλώς αριστούργημα – στοιχείο κι αυτή του θησαυρού της Ιαπωνίας.
νκ