Πόσο αξίζει αλήθεια ο Αμαζόνιος;

Ο Αμαζόνιος καίγεται και εκχερσώνεται, εκχερσώνεται και καίγεται και οι τεράστιες αυτές εκτάσεις χρησιμοποιούνται για γεωργικές καλλιέργειες και κτηνοτροφία. Με όποια σειρά κι αν συμβαίνει, συμβαίνει εδώ και δεκαετίες. Σημαντικό μέρος της αγροτικής ανάπτυξης βασίστηκε σε αυτή την πρακτική, όπως άλλωστε παλαιότερα και στην Ευρώπη. Δεν είναι φαινόμενο των καιρών. Φαινόμενο των καιρών είναι περισσότερο το όψιμο ή και υποκριτικό ενδιαφέρον για τον Αμαζόνιο. Πολύ πρόσφατα υπογράφηκε η εμπορική συμφωνία της ΕΕ με τη MERCOSUR (Αργεντινή, Βραζιλία, Ουρουγουάη, Παραγουάη), η οποία προβλέπει ότι 99.000 τόνοι βοδινού θα εισάγονται στην ΕΕ ετησίως. Πού βρίσκονται άραγε οι τεράστιες εκτάσεις που απαιτούνται, ώστε η κτηνοτροφία των χωρών της MERCOSUR να ανταποκρίνεται στα επίπεδα παραγωγής της εμπορικής συμφωνίας; Μήπως πρόκειται για τις εκχερσωμένες εκτάσεις του Αμαζονίου; Η Βραζιλία μάλιστα που είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας βοδινού στον κόσμο, κατηγορείται για αυτό ακριβώς. Και οι G7 συγκινούνται(;) από την καταστροφή των πνευμόνων της γης και προσφέρουν οικονομική ενίσχυση 20 εκατομμύρια δολάρια για την κατάσβεση των πυρκαγιών στην κυβέρνηση του αρνητή της κλιματικής αλλαγής Bolsonaro. Τόσο αξιολόγησε περίπου και η Λεβερκούζεν τα πόδια του Παναγιώτη Ρέτσου.

ΣοΜι