Πολιτικές κεντρικές τράπεζες

Αντιγράφω επιστολή αναγνώστη στην Economist της 14 Μαΐου 2022. Το ερώτημα –δίλημμα– που θέτει είναι απολύτως υπαρκτό – και δεν παραπέμπει, απλώς, στην διαταραχή των προσδοκιών και την ανάγκη σταθεροποίησής τους. Παραπέμπει στην ανάγκη επανεξέτασης του θεσμικού καθεστώτος των κεντρικών τραπεζών και, ιδίως, στην σχέση τους –τον συντονισμό της πολιτικής– με τις κυβερνήσεις. Δύσκολα πράγματα.    

“The stern warning … against overburdening central banks is appropriate. Taking on too many tasks, such as focusing on inequality and other social ills, risks undermining their independence by drawing them into politics. After his retirement from the Bank of England, Mervyn King wrote that, ‘the biggest threat to the future and independence of central banks comes from… promising too much.’ The Fed and others have already gone a fair way in informally taking into account income distribution and other matters of an essentially political nature into consideration.

An early example of inserting politics into the Fed’s remit, and a root cause of many of its later problems, is the Humphrey-Hawkins Act of 1978, which introduced a dual mandate of price stability and maximum employment. The Fed has the unenviable task of trying to balance these two macroeconomic outcomes. Like others it seems that the Fed has over time favoured low unemployment (running the economy red hot) rather than having been sufficiently alert to early signs of inflation.”

ONNO WIJNHOLDS
Washington, DC

Για την αντιγραφή

νκ

Share:

σχετικά άρθρα

Το τέλειο αφεντικό

Κωμωδία, 2021, Ισπανία, έγχρωμη, 120’ Σκηνοθεσία: Φερνάντο Λεόν ντε Αρανόα Πρωταγωνιστούν: Χαβιέ Μπαρδέμ, Μανόλο Σόλο, Όσκαρ Ντε Λα Φουέντε Η συμπόνοια του καπιταλιστή, ως εργαλείο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »