Η έκθεση-ορόσημο της ομάδας χωρών G20 για την παγκόσμια ανισότητα, την οποία συνέταξε επιτροπή ειδικών με επικεφαλής τον Τζόζεφ Στίγκλιτζ, μεταξύ άλλων πολλών διαπιστώνει και τα ακόλουθα:
“83% of all countries, accounting for 90% of the world’s population, meet the World Bank’s definition of high inequality. Countries with high inequality are seven times more likely to experience democratic decline than more equal countries”.
“The richest 1% captured 41% of new wealth since the year 2000, while the bottom 50% of humanity have increased their wealth by just 1%, using data from the World Inequality Lab. This means that the richest 1% have seen their average wealth rise by US$1.3m, while the bottom 50% have seen their wealth rise by just US$585 over the same period, in constant 2024 dollars.”
“Inequality between all individuals in the world has fallen in recent decades largely due to income growth in China, but the prospects for further reductions are uncertain. The overall income gap between Global North and Global South countries remains very high.”
“New data on the major increase in inherited wealth shows $70 trillion of wealth is expected to be handed down to heirs over the coming ten years, a major challenge to social mobility, fairness and equality of opportunity.”
Ποια είναι, όμως, η πολιτική ισχύς τούτων των αριθμών; Πόσο πιθανή είναι, με άλλα λόγια, η εισροή των (πλούσιων) ιδεών για την μείωση της εισοδηματικής και περιουσιακής ανισότητας στις πολιτική πράξη; Η (ένεκα της αυξανόμενης οικονομικής ανισότητας) υποχώρηση της δημοκρατίας δεν ευνοεί μια τέτοια προοπτική – έτσι νομίζω.
Παρακολουθήστε εδώ μία συνέντευξη του καθηγητή οικονομικών στο LSE Πάολο Σούρικο στον Τιμ Φίλιπς σχετικά με τις μακροοικονομικές επιδράσεις της δημοσίως χρηματοδοτούμενης καινοτομίας στην παραγωγικότητα
Simon Johnson, Amir Kermani For decades, US-Iran nuclear negotiations have been trapped by two problems: time inconsistency, since the US can always reimpose sanctions after
Éric Vuillard. Οι ορφανοί. Μια ιστορία του Μπίλι δε Κιντ. (Μετάφραση Σύλβα Πράσσου). 2026. Αθήνα: Πόλις. Σελ. 160. Τον κυρίευσε ξαφνικά το κενό. Όλο του
Παγκόσμια οικονομική ανισότητα
poleconomix.gr
Η έκθεση-ορόσημο της ομάδας χωρών G20 για την παγκόσμια ανισότητα, την οποία συνέταξε επιτροπή ειδικών με επικεφαλής τον Τζόζεφ Στίγκλιτζ, μεταξύ άλλων πολλών διαπιστώνει και τα ακόλουθα:
Ποια είναι, όμως, η πολιτική ισχύς τούτων των αριθμών; Πόσο πιθανή είναι, με άλλα λόγια, η εισροή των (πλούσιων) ιδεών για την μείωση της εισοδηματικής και περιουσιακής ανισότητας στις πολιτική πράξη; Η (ένεκα της αυξανόμενης οικονομικής ανισότητας) υποχώρηση της δημοκρατίας δεν ευνοεί μια τέτοια προοπτική – έτσι νομίζω.
νκ
Share:
σχετικά άρθρα
Ο ρόλος των δημοσίων επενδύσεων στην ανάπτυξη της καινοτομίας στις ΗΠΑ
Παρακολουθήστε εδώ μία συνέντευξη του καθηγητή οικονομικών στο LSE Πάολο Σούρικο στον Τιμ Φίλιπς σχετικά με τις μακροοικονομικές επιδράσεις της δημοσίως χρηματοδοτούμενης καινοτομίας στην παραγωγικότητα
A way out via the Strait of Hormuz
Simon Johnson, Amir Kermani For decades, US-Iran nuclear negotiations have been trapped by two problems: time inconsistency, since the US can always reimpose sanctions after
Οι ορφανοί. Μια ιστορία του Μπίλι δε Κιντ
Éric Vuillard. Οι ορφανοί. Μια ιστορία του Μπίλι δε Κιντ. (Μετάφραση Σύλβα Πράσσου). 2026. Αθήνα: Πόλις. Σελ. 160. Τον κυρίευσε ξαφνικά το κενό. Όλο του