Ένα βιβλίο

Σε αυτή την στήλη κάποιες φορές – σε κάποια σχόλια – γίνονται αναφορές σε επιστημονικά άρθρα, βιβλία, διαδικτυακές αναρτήσεις κλπ. Μόνο ένα βιβλίο είχε, όμως, μέχρι στιγμής, αποτελέσει θέμα αποκλειστικού σχολιασμού (για την ακρίβεια αποθέωσης) – Το Κεφάλαιο τον 21ο αιώνα του Thomas Piketty. Αυτή την φορά, αισθάνομαι την υποχρέωση να κάνω λόγο για ένα άλλο βιβλίο, χωρίς συγκριτική διάθεση, βεβαίως, και υπογραμμίζοντας την τήρηση των αναλογιών.

Πρόκειται για το βιβλίο Κοινωνική Πολιτική – Έννοιες και Στόχοι του καθηγητή Δημήτρη Βενιέρη (2015, Αθήνα: Τόπος, σελ. 303). Στις σελίδες του εκτίθεται μία εξαντλητική, ως προς την έκταση και το βάθος, προσέγγιση εννοιολόγησης και θεωρητικής θεμελίωσης της κοινωνικής πολιτικής (και του κράτους ευημερίας), αρθρωμένη και γραμμένη με τρόπο που κρατεί το ενδιαφέρον και την προσοχή του αναγνώστη αδιάκοπα τεταμένες, χωρίς παρ’ όλα αυτά να τον κουράζει και, κυρίως, επιφυλάσσοντας μεγάλο γνωστικό όφελος. Γι’ αυτούς που γνωρίζουν καλύτερα, τους εν στενή εννοία συναδέλφους του Βενιέρη, το βιβλίο ξεπληρώνει μέρος του διανοητικού χρέους του έναντι μίας σπουδαίας ακαδημαϊκής παράδοσης και μίας εξίσου σημαντικής βιβλιογραφίας – την ίδια στιγμή προσθέτοντας νέα στοιχεία σε αυτό το χρέος.

Αυτή η στήλη δεν είναι η κατάλληλη για μία εμπεριστατωμένη ακαδημαϊκή κριτική – θα είχα πολλά να πω για τις (επιστημονικές) αρετές του βιβλίου και θα σημείωνα, επίσης, ορισμένες επιφυλάξεις, αλλά και αντιρρήσεις μου. Με το παρόν αναγνωρίζω μόνο το δικό μου χρέος στον Δημήτρη Βενιέρη για όσα έμαθα διαβάζοντας το βιβλίο του και, κυρίως, γιατί ξαναθυμήθηκα τι σημαίνει ακαδημαϊκό ήθος σε γραπτό λόγο.

Ν.Κ.