Για εσένα, 16/2

Τώρα τι θα ‘κανες δηλαδή, εάν ήσουν εδώ κι ήσουν και στα καλά σου;

Ξέρω πως δεν θα φοβόσουν – για εσένα, για κάποιους όμως θα έτρεμες.

Ξέρω πως θα ήσουν σχολαστική με την καθαριότητα και την υγιεινή – όχι πως ήσουν ποτέ διαφορετική, στο σπίτι μας σε λέγαμε υποχόνδρια.

Ξέρω πως θα δυσφορούσες διαρκώς. Στέρηση της ελευθερίας σου; Θα το διασκέδαζες βγαίνοντας καθημερινά δύο και τρεις φορές για να ψωνίσεις… τσίχλες. Και βόλτες θα έκανες πολλές, και καφεδάκια θα έπινες στο όρθιο, μόνη ή με την Ελενίτσα – την κυρία Ελένη στα καθ’ ημάς.

Ξέρω πως μαζί θα πηγαίναμε για το εμβόλιό σου.

Ας ήσουν εδώ, έστω αυτό – θα μου ‘φτανε, δίχως τ’ άλλα.

ν.