Σενάρια (φανταστικής) αισιοδοξίας

Νέα χρονιά, με είσοδο σε νέα δεκαετία. Ας αρχίσουμε λοιπόν από φέτος να βλέπουμε τις εξελίξεις με περισσότερη αισιοδοξία και -γιατί όχι- μεγαλύτερη φαντασία.

Ας φανταστούμε δηλαδή, ότι τα όσα έλαβαν χώρα πριν από λίγες μέρες στο Καπιτώλιο δεν είναι αληθινά αλλά βγαλμένα από τις σελίδες κάποιου βιβλίου με ευφάνταστη πλοκή. Όπως αυτό, για παράδειγμα, του Φίλιπ Ροθ Η συνωμοσία εναντίον της Αμερικής, όπου ο Αμερικάνος συγγραφέας περιγράφει τι θα συνέβαινε αν στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ έχανε τις εκλογές του 1940 και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα αναλάμβανε την εξουσία με Πρόεδρο τον φιλοναζιστή Τσαρλς Λίντμπεργκ. Έτσι λοιπόν, όταν φτάσει στο τέλος της η πλοκή του βιβλίου, η σημερινή παρακμιακή πορεία της μεγάλης αμερικανικής δημοκρατίας δεν θα υπάρχει πια.

Ας προσπαθήσουμε τώρα να αναλύσουμε, όσο πιο αισιόδοξα γίνεται, το ζήτημα των ανεπαρκών εμβολιαστικών δόσεων που «κατάφερε» να εξασφαλίσει η ΕΕ. Υιοθετώντας την ερμηνεία του καθιερωμένου «διακυβερνητικού τρόπου» λήψης των αποφάσεων, μπορούμε να μείνουμε ήσυχοι ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ της ΕΕ και πως στην επόμενη χρονιά -σίγουρα πάντως εντός της τρέχουσας δεκαετίας- θα επιτευχθεί ένας καλύτερος συμβιβασμός, βοηθούσης φυσικά και της «ανοσίας της αγέλης» που θα αναπτύξουν συν τω χρόνω οι πληθυσμοί της ΕΕ, έως ότου τελικά εμβολιασθούν απαξάπαντες.

Ας δούμε τέλος το καλό σενάριο και για τα καθ’ ημάς. Πιστεύοντας καλόπιστα τις δηλώσεις των ιθυνόντων, ο αριθμός των νέων κρουσμάτων αναμένεται να μειωθεί τις επόμενες ημέρες, διότι το σχέδιο «ατομική ευθύνη» της κυβέρνησης λειτούργησε άψογα στις ημέρες των εορτών. Ως εκ τούτου, ο διπλασιασμός (ακόμα και τριπλασιασμός…) του ιικού φορτίου που καταγράφηκε στα λύματα του αστικού πληθυσμού της Αττικής στην εορταστική περίοδο, φαίνεται πως αποτελεί απλώς μια κακή σύμπτωση. Συμπεραίνεται, επομένως, πως δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας για την πορεία του -προσφάτως ανανεωμένου- κυβερνητικού σχεδιασμού για το «σταδιακό άνοιγμα» της οικονομίας και της κοινωνίας…

Θ.Κ.