Ακόμα και αν δεν μπορούμε να προβλέψουμε το μέγεθος (και το είδος) των μεταβολών που θα επιφέρει η πανδημία του Covid-19 στα οικονομικά ήθη, πολλώ δε μάλλον στην εξέλιξη της παγκόσμιας οικονομικής ολοκλήρωσης, ένα είναι βέβαιο: οι αλλαγές που θα συντελεστούν στο επίπεδο της αστικής κινητικότητας και των μεταφορών θα είναι ριζικές. Ήδη, η αλματώδης αύξηση της ζήτησης ποδηλάτων αποτελεί ασφαλή δείκτη, για να αντιληφθούμε ότι το μέλλον των μετακινήσεων εντός των μεγάλων αστικών κέντρων, τα επόμενα χρόνια, θα είναι αρκετά διαφορετικό – και πιθανότητα πιο «βιώσιμο». Διαβάζουμε μάλιστα στις οικονομικές σελίδες του διεθνούς Τύπου ότι η αναθέρμανση της αγοράς ποδηλάτων, κατά την διάρκεια του lockdown, ήταν τέτοια που οι επιχειρήσεις του κλάδου δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στη ζήτηση λόγω της έλλειψης εργατικών χεριών, ενώ και οι παραδόσεις των προϊόντων τους γίνονταν με καθυστέρηση της τάξης των 15-20 ημερών. Βεβαίως, οι λανθάνουσες συνέπειες από μια τέτοια προοπτική στον αστικό σχεδιασμό και στα μέσα μαζικής μεταφοράς -με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον των δημόσιων χώρων εν γένει-  παραμένουν ακόμα άδηλες.

Το poleconomix πάντως, λόγω της γνωστής αδυναμίας που τρέφει για τις ποδηλατικές μετακινήσεις, βλέπει με πολύ θετικό μάτι την αύξηση της χρήσης ποδηλάτων. Με την προϋπόθεση, βέβαια, πως θα δημιουργηθούν και οι αναγκαίοι (πραγματικοί…) ποδηλατόδρομοι στα αστικά κέντρα των μεγάλων πόλεων της χώρας μας που θα ευνοούν την αρμονική συνύπαρξη ποδηλατών, οδηγών και περιπατητών…

Θ.Κ.