Η είδηση έρχεται από την Ιταλία: Ο πρωθυπουργός Τζιουζέπε Κόντε ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες τη σύσταση μιας εθνικής επιτροπής -αποτελείται από εκπροσώπους των βασικών κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών φορέων-, με σκοπό την κατάρτιση σχεδίου για τη διαχείριση της έκτακτης, λόγω της υγειονομικής κρίσης, ευρωπαϊκής χρηματοδότησης που θα εισρεύσει στην Ιταλία. Το ενδιαφέρον στοιχείο όμως με την «πολιτική» αυτή επιτροπή έγκειται στο ότι αντικατέστησε, με εντολή του Ιταλού πρωθυπουργού, μια τεχνοκρατική «ομάδα κρούσης», τη δημιουργία της οποίας ο ίδιος ο Κόντε είχε προτείνει. Επικεφαλής της ομάδας των τεχνοκρατών είχε διορισθεί ο Βιτόριο Κολάο, επιτυχημένος μάνατζερ στον ιδιωτικό τομέα που για σειρά ετών διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος του τηλεπικοινωνιακού ομίλου της Βόνταφον. Ωστόσο, η βασική κριτική (μεταξύ άλλων και από τον μετριοπαθή Ρομάνο Πρόντι) που οδήγησε στην αντικατάσταση της «επιτροπής Κολάο» ήταν το τεράστιο εύρος της μεταρρυθμιστικής ύλης που περιλάμβαναν οι προτάσεις της. Ένα τέτοιο εγχείρημα θα καθιστούσε το μεταρρυθμιστικό έργο της -οποιαδήποτε- κυβέρνησης αδύνατο, καθώς παθογένειες δεκαετιών είναι αδύνατον να εξαλειφθούν μέσα σε λίγα χρόνια.

Δεν ξαφνιάζει βέβαια πως -ακόμα- μία επιτροπή «σοφών» επιχειρεί στις σελίδες των πορισμάτων της να αντιμετωπίσει μεμιάς όλες τις παθογένειες ενός κράτους – ίσως να επιδιώκουν, με αυτόν τον τρόπο, να δικαιώσουν τις αυξημένες προσδοκίες που επωμίζονται. Συνεπώς, δεν είναι τυχαίο ότι τις περισσότερες φορές τα πορίσματα τέτοιων επιτροπών παραμένουν λίστες με ευχολόγια. Στη σημερινή συγκυρία όμως, οι αποφάσεις οφείλουν να είναι γρήγορες και αποτελεσματικές. Με άλλα λόγια, η έκτακτη χρηματοδότηση στα κράτη-μέλη είναι αναγκαίο να διοχετευθεί σε λίγους, πλην όμως πολύ εξειδικευμένους τομείς, παρά σε πολλούς και ρηχούς στόχους. Η επιλογή βέβαια των ευάριθμων αυτών τομέων αποτελεί αμιγώς πολιτικό ζήτημα. Από την άλλη πλευρά βέβαια, ο τρόπος με τον οποίο θα επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα στην υλοποίηση των  παραπάνω πολιτικών αποφάσεων απαιτεί, το δίχως άλλο, τεχνοκρατική εξειδίκευση.

Θ.Κ.