Το Brexit στο Βρετανικό Κοινοβούλιο

Οι οπαδοί του Brexit επιχειρηματολογούσαν υπέρ της προτίμησής τους, υποστηρίζοντας ότι αποχωρώντας από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), το Ηνωμένο Βασίλειο θα ανακτήσει πλήρως την κυριαρχία του. Πώς; Μα φυσικά το βρετανικό Κοινοβούλιο θα νομοθετεί ελεύθερα, χωρίς να δεσμεύεται από την νομοθεσία της ΕΕ. Έγινε και δημοψήφισμα για να εκφράσει κι ο λαός την επιθυμία του. Η κυβέρνηση ανελάμβανε τώρα να υλοποιήσει την απόφαση του λαού. – Λίγο μετά, πολλοί άρχισαν να ζητούν ένα νέο δημοψήφισμα, μήπως και αλλάξει η λαϊκή ετυμηγορία. – Σήμερα τα πράγματα φαίνεται να έχουν κάπως αλλάξει. Πρωθυπουργός έγινε ο Boris Johnson, ορκισμένος Brexiteer, αφότου το Brexit οδήγησε σε παραίτηση τους δύο προηγούμενους εκλεγμένους (όντας αρχηγοί των Συντηρητικών στις νικηφόρες για αυτούς εκλογικές αναμετρήσεις) πρωθυπουργούς. Ο μη εκλεγμένος (για την ώρα, έστω) Johnson αποφάσισε να ζητήσει από τη Βασίλισσα την αναστολή της λειτουργίας της Βουλής -την οποία και έλαβε- για να διασφαλίσει την αποχώρηση της χώρας από την ΕΕ είτε υπάρξει συμφωνία για τους όρους της αποχώρησης είτε όχι. Και τούτο, διότι το Κοινοβούλιο είχε στο μεταξύ κατορθώσει να ενισχύσει τον ρόλο του εις βάρος της εκτελεστικής εξουσίας (της κυβέρνησης). Οι βουλευτές της  αντιπολίτευσης και, μαζί με αυτούς, εικοσιένας (διαγραμμένοι πλέον από το κόμμα τους) βουλευτές των Συντηρητικών οδήγησαν την κυβέρνηση σε ήττα, ψηφίζοντας νόμο που ακυρώνει την (ενδεχόμενη) επιδίωξη του πρωθυπουργού να προχωρήσει σε άτακτη αποχώρηση στα τέλη Οκτωβρίου. Ο πρωθυπουργός ζήτησε την προκήρυξη εκλογών, αλλά η αντιπολίτευση έκανε την έκπληξη(;) και για την ώρα αρνείται – για τους Εργατικούς, τουλάχιστον, προηγείται η επίσημη δημοσίευση του ψηφισθέντος νόμου και, άλλωστε, για τον σκοπό αυτό έχει κινητοποιηθεί κάτι σαν ‘διαδικασία κατεπείγοντος’ για την συζήτηση και την έγκριση του νόμου στη Βουλή των Λόρδων. Και το κομφούζιο του Brexit συνεχίζεται, εκ παραλλήλου με την αναστάτωση της (εν πολλοίς εθιμικής) συνταγματικής τάξης αλλά και της δημοκρατίας καθ’ εαυτήν.

ΣοΜι