Το Σουτιέν

Δραματική, Γερμανία, 2018, Έγχρωμη, Διάρκεια: 90′

Σκηνοθεσία: Βάιτ Χέλμερ

Πρωταγωνιστούν: Μίκι Μανόλοβιτς, Ντενίς Λαβάν, Παθ Βέγκα

Η μαγεία της απεραντοσύνης του Καυκάσου αλλά και η αναζήτηση της δυαδικότητας, ως αρχετυπικής ανθρώπινης ανάγκης, δεν χρειάζονται υποτιτλισμό.

Το «Σουτιέν», λοιπόν, είναι η αυτή η ταινία που ενώ απουσιάζουν οι λέξεις, δεν είναι βωβή· γεμίζει με την πρωτότυπη μουσική του Cyril Morin – όπως στη σκηνή όπου ο μηχανοδηγός B΄, στο τέλος κάθε μέρας, αυτονανουρίζεται με την μελωδία των ήχων του μηχανοστασίου-, καθώς και με τους φυσικούς ήχους της αφήγησης: ανθρώπινες φωνές, πουλάκια, και τη μηχανή του τρένου σαν μόνιμη υπενθύμιση υπαρκτής απειλής.

Ο καμβάς της ιστορίας είναι σχεδόν αναγνωρίσιμος, η σύμβαση όμως ευφυέστατη: Μηχανοδηγός εμπορικού τρένου ψάχνει την ιδιοκτήτρια ενός δαντελένιου γαλάζιου σουτιέν, σε ανάμνηση μίας στιγμής, που τη γεύτηκε προσπερνώντας τη δυσδιάκριτη σιλουέτα της πίσω από ένα παραθυράκι. Δεν πρόκειται για ρομαντική περιπλάνηση σκέψης κατά την οποία ο μηχανοδηγός φαντασιώνεται σε ποια ενδεχομένως ανήκει το επίμαχον, αλλά για κυριολεκτική αναζήτηση – χτυπάει πόρτες και με απόλυτη φυσικότητα και προθυμία οι γυναίκες δέχονται να το δοκιμάσουν και να του το επιδείξουν!

Λιτές εικόνες, με αγάπη για τους χαρακτήρες, και στο τέλος μένει ένα χαμόγελο ως κωμική απόδοση της καταπιεσμένης λίμπιντο των γυναικών, σε μία άκρως βίαιη ανδροκρατούμενη κοινωνία ή  μια δραματική προσπάθεια ανεύρεσης του έτερου ημίσεως  κατά Πλάτωνα.

Μ2

Προσθέστε σχόλιο

To e-mail σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


*