Ομολογώ πως άργησα να το διαπιστώσω, ίσως παρασυρμένος από (και στο) διάβασμα των τυπικών ακαδημαϊκών δημοσιευμάτων – άρθρων στα περιοδικά και μονογραφιών. Αυτή είναι, άλλωστε, η βασική αιτία της αδιαφορίας μου για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και, γενικώς, για τον κόσμο του παγκόσμιου διαδικτύου, με την εξαίρεση ορισμένων ακαδημαϊκών ιστοσελίδων και ιστολόγιων (καθώς και αυτών ορισμένων διεθνών οργανισμών). Από ένα τέτοιο ιστολόγιο ανακάλυψα – οδηγούμενος σε επάλληλες αναρτήσεις μεταξύ διαφορετικών ιστολόγιων και σε (δευτερογενείς) παραπομπές στο twitter – τον πόλεμο που σοβεί και, μάλιστα, πολύ άγριο και διόλου ακαδημαϊκό στο ύφος – δηλητηριώδεις διατυπώσεις για την επιστημοσύνη, την διανοητική ακεραιότητα και το προσωπικό ήθος των εκάστοτε πολέμιων – μεταξύ Νέων Κεϊνσιανών ακαδημαϊκών οικονομολόγων και θεωρητικών της (επισήμως ετερόδοξης) Σύγχρονης Νομισματικής Θεωρίας.

Δεν θέλω – αλλά και δεν είναι δυνατόν εδώ – να συζητήσω τα ουσιώδη θέματα αυτής της διαμάχης (ούτε να πω περισσότερα για το επισήμως ετερόδοξη που γράφω παραπάνω). Υπογραμμίζω μόνο την οξύτητα και, κυριότατα, το ύφος της αντιπαράθεσης: από όσα γνωρίζω, σχετικά με την ιστορία των ακαδημαϊκών οικονομικών αντιπαραθέσεων, δεν έχει προηγούμενο. Και μοιάζει, από αυτή την άποψη, με τις κάθε λογής οξείες και βάρβαρες, ενίοτε, διαμάχες στον άγριο κόσμο του διαδικτύου – για την ακρίβεια, ακολουθεί και διευκολύνεται από την κανονιστική αφασία του κόσμου αυτού.

ν.κ.